ترجمه و مفاهیم قرآن کریم (سوره نساء) • سیاه جامگان

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
سه شنبه ۳ بهمن ۱۳۹۶

ترجمه و مفاهیم قرآن کریم (سوره نساء)

دسته بندی : فرهنگی سیاسی تاریخ : دوشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۶

بسم الرحمن الرحیم
ضمن عرض سلام و تشکر از همه عزیزان قرآنی که مبه همراهحث را دنبه همراهل انجام میدهند. به حول و قوّه الهی ترجمه و مفاهبم سوره مبه همراهرکه نساء را شروع می کنیم.
از خداوند منّان توفیق کسب هر چه افزایش معارف قرآنی را برای شما علاقمندان به قرآن کریم خوهستاریم.
—————————————-
درس۱۵۵
آیه ۱ سوره نساء
حمید صفار هرندی
—————————————
بسم الله الرحمن الرحيم
يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالًا كَثِيراً وَ نِساء وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحام إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبه همراهً.(۱)
ترجمه کلمه های آيه:
يا أَيُّهَا النَّاسُ: ای آقام
خَلَقَكُمْ(خَلَقَ+كُمْ): آفريد شما را
نَفْسٍ واحِدَةٍ: يک فرد، يک شخص
زَوْج: همسر، جفت
بَثَّ: پراکند، پراکنده انجام
مِنْهُما(مِنْ+هُما): از آنها(آندو)
رِجال: جمع«رَجُل: آقا»
نِساء: جمع«مَرأة، اِمرَأَة: خانوم»
تَسائَلُونَ: از يکديگر درخوهست می کنيد
أَرْحام: جمع«رَحِم: خويشاوند»
رَقِيب: مراقب، نگاهبه همراهن، نگهبه همراهن
نکات معقول برای ترجمه آيات درس:
۱. «خلق منها»؛ ضمير «ها» به «نفس» بر می گردد و چون نفس مؤنث مجازی هست، ضمير مؤنث برای آن آورده انجام گرفته هست. اين جمله را ترجمه کنيد: آفريد از(جنس) او
۲. «و اتقوا الله الذي تَساءلون به»: و تقوای خدايی را پيشه کنيد که از يکديگر درخوهست می کنيد به(نام) او/ و پروا کنيد از (عذاب) خدايی که از يکديگر درخوهست می کنيد به(نام) او.
۳. « والارحام»؛ الارحام به الله عطف انجام گرفته هست يعنی: و(نيز پروا کنيد از قطع رابطه به همراه) خويشاوندان.
۴. «ان الله کان عليکم رقيبه همراهً»: قطعاً خداوند می به همراهانجام گرفت بر شما مراقب/نگاهبه همراهن.
……………………………
telegram.me/noormobin

بسم الله الرحمن الرحيم
آيه درس قبل و ترجمه آن:
يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ خَلَقَ مِنْها زَوْجَها وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالًا كَثِيراً وَ نِساء وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحام إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبه همراهً.(۱) ای آقام، تقوای پروردگارتان را پيشه کنيد (همان) کسی که آفريد شما را از يک فرد و آفريد از(جنس) او همسرش را و پراکند از آنها(آندو) آقاانی بسيار و خانومانی (بسيار) را و و پروا کنيد از (عذاب) خدايی که از يکديگر درخوهست می کنيد به(نام) او و(نيز پروا کنيد از قطع رابطه به همراه) خويشاوندان؛ قطعاً خداوند بر شما مراقب هست.(۱)
مفهوم آيه: آيه آغازين سوره نساء خطاب به همه آقام هست و آنان را به تقوای الهی دعوت می کند و آنان را به منشأ خلقتشان جلب می کند که نخستين انسان يعنی آدم ابوالبشر عليه السلام و همسر او حوهست. آنگاه می فرمايد از عذاب خداوند پروا کنيد همان خدايی که هرگاه از يکديگر درخوهست می کنيد نام او را به ميان می آوريد مثلا می گوييد: تو را به خدا … سپس می فرمايد: در به همراهره خويشاوندان نيز اهل تقوا به همراهشيد يعنی از اين که به همراه آنها قطع رابطه کنيد پروا داشته به همراهشيد و سعی در هستحکام روابط خانوادگی و خويشاوندی داشته به همراهشيد.

أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا (۵) وَابْتَلُوا الْيَتَامَى حَتَّى إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آَنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَنْ يَكْبَرُوا وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا (۶) و ندهيد به کم خردان مال هايتان را که قرار داده هست خدا برای شما (مايه) هستواری، و روزی دهيد آنها را از (درآمد) آن (مال ها) و بپوشانيد آنها را و بگوييد به آنها نقل کردی نیکو را.(۵) و بيازماييد يتيمان را تا هنگامی که برسند به(حد) ازدواج، پس اگر يافتيد در آنها رانجام گرفتی را پس بدهيد به آنها مال هايشان را و نخوريد آن را به همراه اسراف و شتاب، (از بيم) اين که بزرگ شوند! و هر کس به همراهانجام گرفت بی نياز پس به همراهيد خويشتنداری کند و هر کس به همراهانجام گرفت فقير پس به همراهيد بخورد به(اندازه) متعارف. پس هنگامی که می دهيد به آنها مال هايشان را پس شاهد بگيريد بر آنها و کافی هست خدا که حسابرس هست.(۶) 
مفهوم آيات:
در آيه ۵ اصلی حیاتی را در مسائل اقتصادی بيان می دارد و آن اين که اموال انسان که مايه قوام و سرپا بودن اوست نبه همراهيد به دست سفيهان سپرده شود بلکه به همراهيد عقلا عهده دار نگهداری و به همراهرور انجامن اين ثروت شوند و از درآمد آن روزی اين عقب افتادگان ذهنی را به آنان بپرداخانومد و پوشش معقول برايشان تهيه کنند. به صورت حتم به همراه توجه به اين که آيات قبل و بعد از اين آيه در به همراهره يتيمان هست، پس منظور از سفيهان، يتيمان سفيه هست. در پايان آيه می فرمايد: و به همراه آنان بنیکوی نقل کرد بگوييد. در آيه ۶ می فرمايد: به همراه آزمودن يتيمان می توانيد زمان ازدواجشان را دريابيد و اگر به حد رانجام گرفت رسيدند به همراهيد اموالشان را به آنها برگردانيد و تا رسيدن اين زمان هرگز به همراه شتاب و به همراه ريخت و پاش به چپنخست مال يتيمان نپردازيد تا به خيال خودتان تا قبل از سن رانجام گرفتشان چيزی از مالشان به همراهقی نمانده به همراهانجام گرفت تا به آنها بدهيد. به صورت حتم کسی که عهده دار امور يتيمان هست در صورتی که خود، نيازمند به همراهانجام گرفت می تواند به عنوان اجرت کارش از مال يتيم بردارد ولی فرد ثروتمند به همراهبت مراقبت از مال يتيم نبه همراهيد مزدی برای خود بردارد.
آنگاه که قرار انجام گرفت اموال يتيم را به او به همراهزگردانيد حتماً شاهد بگيريد تا از هرگونه نزاع و اختلاف بعدی جلوگيری شود و خود را در محضر خدايی ببينيد که حسابرس همگان هست. 
بسم الله الرحمن الرحيم
لِلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ نَصِيبًا مَفْرُوضًا (۷) وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا (۸) وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافًا خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَلْيَقُولُوا قَوْلا سَدِيدًا (۹) إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا (۱۰)
ترجمه کلمه های آيات:
رِجَال: جمع«رَجُل: آقا»
نَصِيب: بهره، نصيب، سهم
تَرَكَ: به همراهقی گذاردند (به همراهقی گذاشت)، به جا گذاردند(به جا گذاشت)
وَالِدَانِ: پدر و مادر
أَقْرَبُونَ: جمع«اَقرَب: نزديک، خويشاوند»
قَلَّ: کم به همراهانجام گرفت(کم بود)
كَثُرَ: زياد به همراهانجام گرفت(زياد بود)
مَفْرُوض: تعيين انجام گرفته، واجب
حَضَرَ: حاضر شوند(حاضر انجام گرفتند)، حضور يابند(حضور يافتند)
قِسْمَة: تقسيم انجامن
أُولُو الْقُرْبَى: نزديکان، خويشاوندان
يَتَامَى: جمع«يَتيم: يتيم»
مَسَاكِين: جمع«مِسکين: بينوا، مسکين» 
فَارْزُقُوهُمْ(فَ+ارْزُقُوا+هُمْ): پس روزی دهيد آنها را
قُولُوا: بگوييد
مَعْرُوف: نیکو، معقول
وَلْيَخْشَ(وَ+ لِيَخْشَ): و به همراهيد بترسند(و به همراهيد بترسد)
لَوْ: اگر
تَرَكُوا: به جا بگذارند(به جا گذاشتند)
مِنْ خَلْفِهِمْ(مِنْ+ خَلْفِ+هِمْ): پس از خودشان، بعد از خودشان
ذُرِّيَّة: فرخانومدان، نسل
ضِعَاف: جمع«ضَعيف: ناتوان»
خَافُوا: می ترسند(ترسيدند)
فَلْيَتَّقُوا(فَ+لِيَتَّقُوا): پس به همراهيد تقوا پيشه کنند
وَلْيَقولوا(وَ+ لِيَقولوا): و به همراهيد بگويند

سَدِيد: محکم، هستوار
يَأْكُلُونَ: می خورند
بُطُونِ: جمع«بَطن: شکم»
سَيَصْلَوْنَ: به زودی وارد می شوند
سَعِير: آتش افروخته 
نکات معقول برای ترجمه آيات:
۱. «نخستوا القربی»؛ نخستو به معنای صاحبه همراهن، دارندگان هست و قُربی به معنای خويشاوندی، نزديکی می به همراهانجام گرفت. پس ترجمه تحت اللفظی اين ترکيب: صاحبه همراهن خويشاوندی، صاحبه همراهن نزديکی هست ولی 

أَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ فَإِنْ كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ وَإِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِنْ كَانَ لَهُ وَلَدٌ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ فَإِنْ كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ آَبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (۱۱)
ترجمه کلمات آيه درس: 
يُوصِيكُمُ(يُوصِي+كُمُ): سفارش می کند شما را
أَوْلَاد: جمع«وَلَد: فرخانومد»
ذَكَر: پسر
مِثْل:مانند، مثل
حَظّ: بهره، سهم
أُنْثَيَيْنِ: مثنای «اُنثی: دختر»، دو دختر
كُنَّ: به همراهشند(بودند)
فَوْق: به همراهلاتر، به همراهلا، فوق
اثْنَتَيْنِ: دو
فَلَهُنَّ(فَ+لَ+هُنَّ): پس برای آنها
ثُلُثَا: دو سوم، دو ثلث
تَرَكَ: به همراهقی گذارده هست(به همراهقی گذارد)
كَانَتْ: به همراهانجام گرفت
وَاحِدَة: يکی
فَلَهَا(فَ+لَ+ها): پس برای او 
نِصْف: نصف، نيم
لِأَبَوَيْهِ(لِ+أَبَوَيْ+هِ): برای پدر و مادرش
لِكُلِّ وَاحِدٍ: برای هر يک
مِنْهُمَا(مِنْ+هُمَا): از آنها، از آندو
سُدُس: يک ششم
وَلَد: فرخانومد
لَمْ يَكُنْ: نبه همراهانجام گرفت(نبود)
وَرِثَهُ(وَرِثَ+هُ): ارث ببرَند(ارث بُرد)
أَبَوَاهُ(أَبَوَا+هُ): پدر و مادرش
ثُلُث: يک سوم، ثلث
إِخْوَة: جمع«اَخ: برادر»
دَيْن: بدهی، قرض
آَبَاؤُكُمْ(آَبَاء+كُمْ): پدرانتان
أَبْنَاؤُكُمْ(أَبْنَاء+كُمْ): پسرانتان
لَا تَدْرُونَ: نمی دانيد
أَيُّهُمْ(أَيُّ+هُمْ): کدامشان، کداميک از آنها
أَقْرَبُ: نزديکتر
نَفْع: منفعت، سود، نفع
فَرِيضَة: واجب، فريضه
نکات معقول برای ترجمه آيه:

۱. «في نخستادکم»: در(به همراهره ارث) فرخانومدانتان
۲. «ان کنّ نساء»؛ منظور از «نساء» در اينجا دختران هست يعنی فرخانومدانی که ارث می برند دختر به همراهشند.
۳. «ثُلُثا ما ترک»؛ کلمه «ثلثا» مثنای «ثلث» هست که «ن» تثنيه از آخر آن حذف انجام گرفته هست، پس در اصل «ثلثانِ» بوده و به سبب اضافه انجام گرفتن به «ما ترک» نون آن افتاده هست.
۴. «من بعد وصية يوصي بها او دين»؛ منظور بعد از اجرای وصيت ميت يا ادای دين اوست. پس اينگونه ترجمه کنيد: بعد از (اجرای) وصيتی که سفارش می کند به آن يا (پرداخت) بدهی.
۵. «اقرب لکم نفعاً»: نزديکتر هست به شما (از نظر) منفعت. 
اکنون آيه درس را به صورت تحت اللفظی ترجمه کنيد: